धागो र आमा (कविता)
Summary
धागो कातिरहेकी आमाको दैनिक काम, उमेरको गणना र जीवन–मृत्युप्रतिको बिम्बात्मक सोचलाई कविता मार्फत चित्रण गरिएको छ। हातबाट धागो छुट्दा उनी आफ्नो अवस्थाको चित्र यही हो भनेर झल्याँस्स सम्झिन्छिन्।
Key Points
- कवितामा धागो कातिरहेकी आमाको कामलाई जीवन र मृत्युको प्रतीकका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।
- आमाले सेतो धागोलाई जीवन र कालो धागोलाई मृत्यु ठान्छिन्।
- औँला, धागो र ओठको चालसँगै उनी कहिले सुरमा, कहिले बेसुरमा जीवन–मृत्युको गीत गाउँछिन्।
- अन्त्यमा हातबाट धागो छुट्दा उनी त्यसलाई आफ्नै अवस्थाको चित्रका रूपमा बुझ्छिन्।
