आमा, म मोही खान्नँ!
Summary
मोही नखाने किशोरको बहानाबाट सुरु भएको कविताले विज्ञापन, पुँजीवादी उपभोक्तावाद र वैश्वीकरणले मौलिक नेपाली खानपान र संस्कृतिलाई कसरी दबाइरहेका छन् भन्ने कुरा उठाउँछ। यसले मौलिक उत्पादनभन्दा पत्रु पेय र ब्रान्डेड वस्तुहरूलाई प्राथमिकता दिने नयाँ पुस्ताको प्रवृत्तिमाथि व्यंग्य गर्छ।
Key Points
- कवितामा मोबाइल बोकेको किशोरले मोही खान अस्वीकार गर्ने प्रसंगबाट मौलिक खानपानप्रति बदलिँदो रुचि देखाइएको छ।
- विज्ञापन, सेलिब्रेटी प्रभाव र वैश्वीकरणले पत्रु पेय र कृत्रिम उत्पादनलाई बजारमा सहजै बिक्ने बनाएको भनिएको छ।
- मौलिक उत्पादनहरू विज्ञापनमा नसिँगारिएकाले ओझेलमा परेको र समाज उपभोक्तावादको प्रभावमा परेको तर्क गरिएको छ।
- अडोर्नो र होर्खाइमरको चेतनाको सन्दर्भ दिँदै सांस्कृतिक प्रतिरोध कमजोर भएको संकेत गरिएको छ।
