मलेसियाको दुःख छाडेर पुर्ख्यौली पेसामा फर्किएका भक्त, उनको परिवारका तीन पुस्ता राडीपाखी बुन्छन्
Summary
काठमाडौंको बौद्धनजिकै गुरूङ परिवारका तीन पुस्ता भेडाको ऊनबाट राडीपाखी, बख्खु र टोपी बुन्दै पुर्ख्यौली पेसा जोगाइरहेका छन्। मलेसियामा पाँच वर्ष काम गरेर फर्किएका भक्त गुरूङले आफ्नी श्रीमती, आमा र छोरासँगै व्यवसाय चलाउँदै सामाजिक सञ्जालमार्फत पनि बजार विस्तार गरिरहेका छन्।
Key Points
- मलेसियामा पाँच वर्ष काम गरेर फर्किएका भक्त गुरूङले काठमाडौंमा ‘कुसुम राडीपाखी उद्योग’ सञ्चालन गर्दै पुर्ख्यौली पेसा अघि बढाइरहेका छन्।
- उनकी आमा लिली गुरूङ धागो कात्छिन्, श्रीमती कुसुम राडी बुन्छिन्, र छोरा सुजनले सामाजिक सञ्जालमार्फत बजार खोज्छन्।
- भक्तले विभिन्न जिल्लाबाट भेडाको ऊन संकलन गरी राडी, बख्खु र टोपी उत्पादन गर्छन् र अन्य महिलालाई पनि सीप सिकाउँछन्।
- उनका लागि राडीपाखी व्यापार मात्र होइन, गुरूङ समुदायको पहिचान र पुस्तान्तरण गर्नुपर्ने सीप हो।