मोबाइल जिन्दगी!
Summary
मोबाइल र सामाजिक सञ्जालमा बढ्दो निर्भरता, त्यसले ल्याएको एक्लोपन र ध्यानभंगमाथि लेखिएको यो कविताले मान्छेलाई मोबाइलले चलाइरहेको हो कि मानिसले मोबाइल चलाइरहेको हो भन्ने प्रश्न उठाउँछ। एआई युगमा मानवीय सोच, सृजनशीलता र सम्बन्ध कमजोर हुँदै गएको चिन्ता पनि यसले व्यक्त गर्छ।
Key Points
- मोबाइल र वाइफाई बिग्रिँदा जीवन नै रोकिएजस्तो हुने लतलाई कविताले व्यंग्यात्मक रूपमा चित्रण गर्छ।
- सामाजिक सञ्जाल, भाइरल हुने होड र देखासिकीका कारण मानिस एक्लो, अधीर र संवेदनाहीन बन्दै गएको भनाइ प्रस्तुत गरिएको छ।
- एआई युगमा सोच्न, खोज्न र मान्छेजस्तो भएर बाँच्न बिर्सने खतरा कवितामा औंल्याइएको छ।
- मोबाइल र एआईको प्रयोगका विरुद्ध होइन, तर तिनले मानवीय सृजनशीलता र अस्तित्वलाई नोक्सान नपुर्याओस् भन्ने आग्रह गरिएको छ.
