नबद्लिएको चिन्तन र नसुध्रिएको शिक्षा!
Summary
शिक्षा प्रणालीमा पाठ्यक्रम, आयोग र नीतिहरू बदलिँदै गए पनि सोच र कार्यान्वयन नफेरिँदा सुधार हुन नसकेको तर्क गरिएको छ। लेखले आयातित मोडेल, दलीय प्रभाव र मौन स्वीकारोक्तिले विद्यालयलाई ज्ञानको उत्सवबाट कर्मकाण्डमा रूपान्तरण गरेको भन्दै चिन्तन परिवर्तनको आवश्यकता जोड दिन्छ।
Key Points
- पाठ्यक्रम, मूल्याङ्कन र कानुन फेरिए पनि शिक्षा प्रणालीको मूल सोच नफेरिएकाले वास्तविक सुधार हुन नसकेको भनिएको छ।
- विद्यालयमा दलगत प्रभाव, पहुँचवाद र जागिरे मानसिकताले शिक्षक, प्रधानाध्यापक र प्रशासनलाई निष्क्रिय बनाएको आरोप छ।
- विद्यार्थीलाई प्रश्न गर्न होइन, उत्तर कण्ठ गर्न सिकाइएकोले शिक्षा कर्मकाण्डमा सीमित भएको लेखको निष्कर्ष छ।
- सुधारका लागि कानुनभन्दा पहिले चिन्तन, कार्यान्वयनभन्दा पहिले इमान र माटोसँगको आत्मीयता आवश्यक रहेको भनिएको छ।
