‘आफूलाई पनि निर्मम भएर नियाल्न सक्नुपर्छ’
Summary
अस्मिता विष्टले आफ्नो नयाँ निबन्धसङ्ग्रह ‘समयशालामा नृत्यमग्न आकृति’ मार्फत समय, अनुभव, समाज र आत्मसमीक्षालाई जोडेर लेखनको अर्थबारे बोल्छिन्। उनले कविता र निबन्धको अन्तर, अनुसन्धान र संवेदनशीलताको सम्बन्ध, तथा साहित्यमा कठोर समालोचनाको आवश्यकता पनि उठाएकी छन्।
Key Points
- अस्मिता विष्टको नयाँ निबन्धसङ्ग्रह ‘समयशालामा नृत्यमग्न आकृति’ र उनीसँगको साहित्यिक संवादले लेखन, समय र अनुभवको सम्बन्ध उजागर गर्छ।
- विष्टले व्यक्तिगत अनुभूतिलाई सामाजिक यथार्थसँग जोडेर लेख्ने र आफैँप्रति निर्मम हुन सक्ने साहसले मात्र लेखन विश्वसनीय बन्ने बताएकी छन्।
- उनले कविता र निबन्धलाई फरक तर पूरक विधा मान्दै विचार, अनुभूति र कलात्मक शिल्पको सन्तुलनलाई महत्त्व दिएकी छन्।
- समकालीन नेपाली कविता र निबन्धमा देखिने कमजोरीहरू, रचनामाथि कठोर समालोचनाको अभाव तथा आलोचनालाई सकारात्मक रूपमा लिनुपर्ने कुरा पनि उनले उठाएकी छन्.
