दृष्टिविहीनमैत्री समाज निर्माण
Summary
सेतो छडी दृष्टिविहीन व्यक्तिको पहिचान र सुरक्षित आवागमनको प्रमुख साधन भएको चर्चा गर्दै लेखले नेपालमा दृष्टिविहीनमैत्री सडक, सार्वजनिक यातायात र व्यवहारको अभावले सिर्जना गरेका कठिनाइहरू उजागर गरेको छ। जनचेतना, कानुनी पालना, प्रशिक्षण र पूर्वाधार सुधारमार्फत मात्र समावेशी समाज बनाउन सकिनेमा जोड दिइएको छ।
Key Points
- सेतो छडी दृष्टिविहीन व्यक्तिका लागि पहिचान, सहारा र सुरक्षित आवागमनको महत्वपूर्ण साधन हो।
- नेपालका सडक, पेटी, यातायात र सार्वजनिक स्थानहरू दृष्टिविहीनमैत्री नहुँदा उनीहरूले दैनिक रूपमा धेरै बाधा र दुर्घटनाको जोखिम भोगिरहेका छन्।
- जनचेतनाको अभाव, नियमको कमजोर पालना र पूर्वाधारको कमीले समस्या झन् गम्भीर बनाएको छ।
- विद्यालय, सञ्चारमाध्यम, ट्राफिक प्रहरी र सेवा प्रदायक निकायले दृष्टिविहीनमैत्री व्यवहार र सुविधा प्रवर्द्धन गर्नुपर्ने लेखको निष्कर्ष छ।
