हावामा अल्झिएको स्वर: प्रकृति, स्मृति र अस्तित्वको अन्तर्ध्वनि
Summary
सिजन श्रेष्ठको पहिलो कवितासङ्ग्रह ‘हावामा अल्झिएको स्वर’ ले प्रकृति, स्मृति, प्रेम र मिथकलाई गहिरो काव्यिक चेतनासँग जोडेर पढ्छ। सङ्ग्रहले अनुपस्थितिको उपस्थिति, बालस्मृति र विम्बचेतनालाई नयाँ अर्थमा रूपान्तरण गर्ने प्रयास गरेको छ।
Key Points
- सिजन श्रेष्ठको पहिलो कवितासङ्ग्रह ‘हावामा अल्झिएको स्वर’ २०८१ मा इटर्नल पब्लिकेसनले प्रकाशित गरेको हो र यसले गामबेंसीका कवि क्षेत्रप्रताप अधिकारी युवा साहित्य पुरस्कार पनि पाएको छ।
- सङ्ग्रहमा प्रकृति केवल पृष्ठभूमि होइन, स्मृति र चेतनाको सक्रिय पात्रका रूपमा प्रस्तुत भएको छ; खोलो, झरी, हावा, पहाड र बाटो जस्ता अवयवहरू काव्यिक अर्थका वाहक बनेका छन्।
- प्रेमपरक कविताहरूमा अनुपस्थिति, स्मृति र आत्मसंवादलाई केन्द्रमा राख्दै भौतिक निकटताभन्दा आत्मिक सामीप्यलाई प्राथमिकता दिइएको छ।
- मिथक र इतिहासलाई समकालीन अर्थसँग पुनर्पाठ गर्दै कविताले महादेव, भगीरथ, अशोक चल्ल जस्ता विम्बलाई नयाँ सन्दर्भमा प्रयोग गरेको छ।
