हामी विकासको बाटोमा छौँ कि विनाशको?
Summary
विकासका नाममा वन विनाश, जैविक विविधताको क्षति र स्थानीय समुदायको उपेक्षामाथि प्रश्न उठाउँदै लेखले निजगढ, उदयपुर, पोखरा र गोदावरीका उदाहरणमार्फत कस्तो विकास आवश्यक छ भन्ने बहस अघि सार्छ। सर्वोच्च अदालतका वातावरणसम्बन्धी फैसलाहरू उद्धृत गर्दै प्रकृति, महिला र भावी पुस्तालाई केन्द्रमा राख्ने विकास मोडेलको पक्षमा तर्क गरिएको छ।
Key Points
- उदयपुरमा सगरमाथा विमानस्थलका लागि हजारौँ रुख काटिँदा पनि न विमानस्थल बन्यो न वातावरण जोगियो भन्ने उदाहरण दिँदै लेखले विकासको परिभाषामाथि प्रश्न उठाउँछ।
- निजगढको विमानस्थल योजना, पोखरा अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको चुनौती र गोदावरी मार्बल मुद्दा उद्धृत गर्दै प्रकृतिको दोहनलाई विकास भन्न नमिल्ने तर्क गरिएको छ।
- सर्वोच्च अदालतका विभिन्न फैसलाले वातावरण संरक्षण, सार्वजनिक सम्पत्ति र अन्तरपुस्तीय न्यायलाई राज्यको जिम्मेवारीका रूपमा व्याख्या गरेको उल्लेख छ।
- लेखले पितृसत्ता र पूँजीवादलाई प्रकृति दोहनसँग जोड्दै वास्तविक विकासका लागि दृष्टिकोण परिवर्तन आवश्यक रहेको निष्कर्ष निकाल्छ।
