‘विद्यार्थीलाई झोला होइन, जीवन बोक्न सिकाऔं’
Summary
नेपालको शिक्षा प्रणालीलाई जीवनोपयोगी बनाउने भन्दै पाठ्यक्रममा ठूलो सुधारको खाँचो औँल्याइएको छ। लेखले झोलाको बोझ घटाउँदै सीप, योग, कृषि, एआई, खेलकुद र स्थानीय ज्ञानलाई विद्यालय शिक्षासँग जोड्नुपर्ने सुझाव दिएको छ।
Key Points
- विद्यालय शिक्षा किताबी ज्ञान र भारी झोलामा सीमित भएकाले पाठ्यक्रमलाई जीवनोपयोगी सीपसँग जोड्नुपर्ने तर्क गरिएको छ।
- लेखले विषय संख्या घटाउने, परियोजनामुखी सिकाइ, मातृभाषामा प्रारम्भिक शिक्षा, योग, खेलकुद र कृषि-उद्यमशीलतालाई पाठ्यक्रममा समेट्न सुझाव दिएको छ।
- एआई र डिजिटल साक्षरतासँगै ग्रामीण-शहरी खाडल, शिक्षक तालिम र समावेशी मूल्याङ्कन प्रणालीमा सुधार आवश्यक रहेको उल्लेख छ।
- शिक्षालाई स्थानीय भूगोल, श्रम, संस्कृति र राष्ट्रिय आवश्यकतासँग जोड्न संघ, प्रदेश र स्थानीय तहबीच जिम्मेवारी बाँडफाँड गर्नुपर्ने भनिएको छ।
