‘आद्या’: जीवनयात्रा, स्मृति, अनुभूति र विश्वबोधको काव्यिक विमर्शमा सङ्क्षिप्त मन्थन
Summary
प्रल्हाद पोखरेलको ‘आद्या काव्य’लाई यात्राकाव्यका रूपमा मूल्याङ्कन गर्दै यसले जीवन, स्मृति, अनुभूति र विश्वभ्रमणलाई छन्दमा रूपान्तरण गरेको विश्लेषण गरिएको छ। बाल्यकालदेखि विभिन्न देशसम्म फैलिएको काव्यले आत्मानुभूति, सांस्कृतिक स्मृति र मातृभूमिप्रतिको अनुरागलाई केन्द्रमा राख्छ।
Key Points
- प्रल्हाद पोखरेलको ‘आद्या काव्य’ जीवनयात्रा, स्मृति र विश्वबोधलाई समेट्ने यात्राकाव्यका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।
- कृतिले बाल्यकाल, किशोरावस्था, अध्ययन, जन्मभूमि, जनकपुर, मिथिला, दोलखा र विभिन्न देशहरूको अनुभवलाई काव्यात्मक आख्यान बनाएको छ।
- लेखकले यसलाई महाकाव्यभन्दा पनि यात्राकाव्य भनेर हेर्न उपयुक्त ठानेका छन्, र यसको संरचना तथा अनुभूतिपरक स्वरूपको चर्चा गरेका छन्।
- शास्त्रीय छन्द, मङ्गलाचरण, र सांस्कृतिक–आध्यात्मिक अनुशासनले काव्यको आरम्भलाई विशेष बनाएको छ।
