Analysis of Nepal's Economic and Social Crises Through a Marxist Lens
Summary
नेपालको अर्थतन्त्र, कृषि र सामाजिक संरचनामा नवउदारवाद, आश्रित पुँजीवाद र वर्गीय विभाजनले गहिरो संकट सिर्जना गरेको तर्क गर्दै लेखले २१औँ शताब्दीको मार्क्सवादलाई निकासको बाटोका रूपमा प्रस्तुत गर्छ। यसले राष्ट्रिय सार्वभौमिकता, स्वावलम्बी अर्थतन्त्र, र सामाजिक न्यायमा आधारित वामपन्थी विकल्पको आवश्यकता औंल्याउँछ।
Key Points
- नेपालमा नवउदारवादी नीतिले औद्योगिक आधार कमजोर बनाउँदै देशलाई आयातमुखी र वैदेशिक श्रम–आप्रवासनमा निर्भर बनाएको दाबी गरिएको छ।
- लेखले विश्व बैंक, IMF र अन्य बाह्य शक्तिहरूको प्रभावले नेपालको नीति निर्माण, शिक्षा, स्वास्थ्य र पानीजस्ता क्षेत्रमा हस्तक्षेप बढाएको तर्क गर्छ।
- कृषि संकट, मजदुर–किसान एकता, दलित–मधेसी–जनजाति–महिला लगायत उत्पीडित समुदायको अधिकार, र लैंगिक समानतालाई परिवर्तनका मुख्य एजेन्डा भनिएको छ।
- नेपालको कम्युनिस्ट आन्दोलनले सैद्धान्तिक विचलन र सत्ताकेन्द्रित अवसरवादका कारण जनविश्वास गुमाएको भन्दै २१औँ शताब्दीको मार्क्सवादी वैकल्पिक मोडेल प्रस्ताव गरिएको छ।
